Bir yudum zevk, mutluluk ve nefes için habire kaçma peşinde olmaktan, durmayı unuttuğumuz, dururken kahvesiz yapamadığımız yeni bir dünya düzeni girmiş kana, çare tüketimde mi acaba?
Tüm köşeler tutulduysa biz de köşeleri yuvarlatır çember yapar ister içinde, ister dışında takılırız. Sonuçta fırsatlar dünyasına, modern zamanların büyüsü mü laneti mi bilinmez bir bulutun içine doğmuş, efsunlanmışız. Hep bir yerlerde bir fırsatlar,bir kıpırdasan tutulacak büyük ikramiyeler var da bir tek biz felç olmuşcasına uzanamıyoruz. Derken geçmişi düşünüyorum Edith Piaf'ın incecik kaşlarını, sahnede tek başına, gözleri tek bir noktada ciddiyet ve tutkuyla şarkısını söylemesini. An'daymış hissini yayarak..O an, bu an. O zaman, bu zaman. Geçmiş&Bugün hep 1 an.
Lamekan'da mekansız ve zamansız olabilmek ve An'da buluşmak ümidiyle..
